Πίσω από τις Κλειστές Πόρτες: Η Συμμαχία Θύτη και Θεσμών στην Ενδοοικογενειακή Βία

 Η «ταύτιση» του αστυνομικού με τον θύτη αντί για το θύμα δεν είναι απλώς μια αίσθηση· είναι ένα καταγεγραμμένο φαινόμενο που οφείλεται σε έναν συνδυασμό ψυχολογικών μηχανισμών και κοινωνικών στερεοτύπων.

Όταν ο θύτης έχει Αντικοινωνική Διαταραχή Προσωπικότητας, η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο περίπλοκη.

1. Γιατί ο Αστυνομικός «πέφτει στην παγίδα» του Θύτη;

Η Χειριστική Γοητεία

Οι άνδρες με αντικοινωνική διαταραχή είναι συχνά εξαιρετικοί στο να «διαβάζουν» τους ανθρώπους. Όταν φτάνει η αστυνομία, ο θύτης μεταμορφώνεται:

• Εμφανίζεται ήρεμος και λογικός: Την ώρα που το θύμα είναι σε κατάσταση σοκ, κλαίει ή φωνάζει (φυσιολογική αντίδραση στο τραύμα), ο θύτης παρουσιάζεται ως ο «ψύχραιμος» της υπόθεσης.

• Χρησιμοποιεί τη «γλώσσα των ανδρών»: Μπορεί να προσπαθήσει να δημιουργήσει μια ανδρική συμμαχία με τον αστυνομικό («Ξέρεις πώς είναι οι γυναίκες, φίλε, είχε μια κρίση υστερίας»), εκμεταλλευόμενος κοινά έμφυλα στερεότυπα.

Η Κατασκευή του «Παράλογου Θύματος»

Ο θύτης συχνά αντιστρέφει τους ρόλους (τεχνική DARVO - Deny, Attack, and Reverse Victim and Offender):

• Ισχυρίζεται ότι εκείνος είναι το θύμα και ότι αμύνθηκε.

• Ο αστυνομικός, αν δεν είναι εκπαιδευμένος στο τραύμα, μπορεί να παρερμηνεύσει την ταραχή του θύματος ως «αστάθεια» και την ηρεμία του θύτη ως «αθωότητα».

2. Δομικά και Κοινωνικά Αίτια της Ταύτισης

• Πατριαρχικά Στερεότυπα: Σε πολλές περιπτώσεις, η αστυνομική κουλτούρα εξακολουθεί να βλέπει την ενδοοικογενειακή βία ως «ιδιωτική διαφορά» ή «καβγά του ανδρογύνου». Αυτό υποσυνείδητα κάνει τον αστυνομικό να θέλει να «συμφιλιώσει» το ζευγάρι αντί να επιβάλει τον νόμο.

• Η «Αδελφότητα» της Στολής: Υπάρχει μια τάση ορισμένων αστυνομικών να ταυτίζονται με την ανάγκη για επιβολή τάξης και εξουσίας. Ο θύτης, παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως κάποιον που προσπαθεί να «ελέγξει» μια άτακτη κατάσταση στο σπίτι, μπορεί να βρει απήχηση σε αυτή τη νοοτροπία.

• Έλλειψη Εκπαίδευσης στην Ψυχοπαθολογία: Οι αστυνομικοί συχνά δεν γνωρίζουν πώς λειτουργεί η αντικοινωνική διαταραχή. Δεν ξέρουν ότι ο θύτης μπορεί να ψεύδεται ακατάπαυστα χωρίς κανένα ίχνος άγχους (κοκκίνισμα, τρέμουλο), κάτι που παραπλανά ακόμα και έμπειρους ανακριτές.

3. Οι Επικίνδυνες Συνέπειες

Όταν ο αστυνομικός ταυτίζεται με τον θύτη:

1. Δευτερογενής Θυματοποίηση: Το θύμα νιώθει ότι ο νόμος δεν το προστατεύει, με αποτέλεσμα να αποσύρει την καταγγελία ή να μην ζητήσει ποτέ ξανά βοήθεια.

2. Αποθράσυνση του Θύτη: Ο άνδρας με αντικοινωνική διαταραχή παίρνει μια «επίσημη επιβεβαίωση» ότι η συμπεριφορά του είναι ανεκτή, αυξάνοντας την επικινδυνότητά του.

3. Κίνδυνος Γυναικοκτονίας: Η υποτίμηση της επικινδυνότητας ενός αντικοινωνικού ατόμου από τις αρχές είναι συχνά ο λόγος που οδηγούμαστε σε τραγικά αποτελέσματα, παρά τις εκκλήσεις του θύματος.