Πως οι καταστάσεις που προκαλούν stress συμβάλλουν στην ανάπτυξη της ψυχοσωματικής πάθησης;

• Οι καταστάσεις που προκαλούν  stress συμβάλλουν στην ανάπτυξη της ψυχοσωματικής πάθησης 

– Δυσάρεστες (απώλεια αγαπημένου προσώπου, μεγάλη προσωπική βλάβη ή ασθένεια …) 

– Ευχάριστες (γάμος, απόκτηση παιδιού, προαγωγή, λαχείο…)

Ποιος είναι όμως ο παθοφυσιολογικός μηχανισμός; 

Σύμφωνα με την θεωρία του Selye, οποιοδήποτε stress εκλύει ένα στερεότυπο Γενικό Σύνδρομο Προσαρμογής μέσω ειδικών νευροενδοκρινικών μηχανισμών αμύνης, τους οποίους ονόμασε «ορμονική και κυτταροχημική εξάρτηση»  

• Εάν οι μηχανισμοί άμυνας αποτύχουν να αποκαταστήσουν την ομοιόσταση, το stress είναι δυνατόν, σε προδιατεθειμένα άτομα, να οδηγήσει στην ανάπτυξη ψυχοσωματικής πάθησης   

Υπάρχει και η Ψυχοδυναμική άποψη: 

"Oι ψυχικές πιέσεις επιδεινώνουν τις προϋπάρχουσες ψυχικές συγκρούσεις οδηγώντας σε μυϊκή σύσπαση, φλεγμονή κλπ"   

Η Ψυχοσωματική πάθηση στην ώριμη ηλικία και πώς αυτή συνδέεται με την επιθετικότητα

Κατά την ώριμη ηλικία  η επιθετικότητα εκφράζεται μέσα από την φαντασία.

 Η Ψυχοφυσιολογική διερεύνηση και η διαδικασία ολοκλήρωσης της επιθετικής συμπεριφοράς περιλαμβάνει:

Τη Νοητική φάση: όπου γίνεται οσχεδιασμός της επίθεσης στη φαντασία .

Τη Νευροφυτική φάση: όπου γίνεται η προετοιμασία του σώματος για     συγκεκριμένη δραστηριότητα που    συνίσταται σε μεταβολές του     μεταβολισμού και της κυκλοφορίας.  

Και τη Νευρομυϊκή φάση:  όπου η ολοκληρωμένη επιθετικότητα     καταναλίσκεται δια μέσου     συντονισμένης μυϊκής δραστηριότητας.

Ο βασικός κανόνας είναι ότι η Επιθετικότητα που αναστέλλεται, συμβάλλει στην εκδήλωση της ψυχοσωματικής πάθησης.  

Ο ψυχοσωματικά πάσχων χαρακτηρίζεται από μειωμένη κυριαρχικότητα και αναστολή της επιθετικότητας του. 

Ποιες είναι εκείνες οι διαταραχές που εμφανίζουν σωματικά συμπτώματα ψυχογενούς αιτιολογίας στους ηλικιωμένους ;

Ποιες είναι εκείνες οι διαταραχές που εμφανίζουν σωματικά συμπτώματα ψυχογενούς αιτιολογίας στους ηλικιωμένους ;

1.Ψυχοσωματικές παθήσεις 

2. Σωματόμορφες διαταραχές 

-Σωματοποιητική διαταραχή 

-Διαταραχή μετατροπής 

-Υποχονδρίαση 

-Διαταραχή πόνου 

3. Προσποίηση (Malingering) 

4. Σωματικά συμπτώματα στην κατάθλιψη 

Τί σημαίνει ψυχοσωματική πάθηση και σε τί διαφέρει από την υστερία;

Ψυχοσωματικές παθήσεις 

Ο όρος «Ψυχοσωματικός» στην ιατρική οφείλεται στον Γερμανό ψυχίατρο Heinroth (1818) 

Ο όρος «Ψυχοσωματικός» στην ιατρική οφείλεται στον Γερμανό ψυχίατρο Heinroth (1818) .

Έννοια "Ψυχοσωματικός "- Ψυχολογικοί παράγοντες που επηρεάζουν τη σωματική κατάσταση 

• Ψυχή και σώμα είναι συνθετικά που στη φύση είναι αδιαίρετα και διαχωρίζονται μόνο τεχνητά για λόγους μελέτης και ανάλυσης.  

• Κάθε πάθηση θεωρείται ότι έχει πολλαπλή αιτιολογία, δηλαδή είναι το αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης βιολογικών, ψυχολογικών και κοινωνικών παραγόντων. 

Ψυχοσωματικές θεωρούνται οι παθήσεις που χαρακτηρίζονται από σωματικά συμπτώματα, τα οποία αναγνωρίζεται ότι εξαρτώνται από συναισθηματικούς παράγοντες .

Η σωματική κατάσταση αφορά είτε αποδεδειγμένη οργανική παθολογία (π.χ. ρευματοειδής αρθρίτις, έλκος στομάχου κλπ.) είτε γνωστή  παθοφυσιολογική διεργασία (π.χ. ημικρανική κεφαλαλγία).  

• Οι ψυχολογικοί παράγοντες ή τα περιβαλλοντικά ερεθίσματα με ψυχολογική σημασία σχετίζονται χρονικά με την έναρξη ή την επιδείνωση μιας συγκεκριμένης σωματικής κατάστασης ή διαταραχής. 

Η ψυχοσωματική πάθηση είναι συναισθηματική διαταραχή σωματοποιουμένη (με τον αυτόματο μηχανισμό σωματοποιήσεως) σε ένα όργανο ή σε ένα μοναδικό σύστημα οργάνων του σώματος που εξαρτώνται από  το αυτόνομο νευρικό σύστημα. (π.χ. μόνο στο στόμαχο ή το αναπνευστικό σύστημα) .

Ψυχοσωματική πάθηση 

• Κατά την αντικειμενική εξέταση:  

βρίσκονται πάντα λειτουργικές διαταραχές και μερικές φορές οργανικές βλάβες αυτών των οργάνων (π.χ. υπερκινητικότητα, σπασμός, υπερέκκριση και έλκος στομάχου).  

• Επομένως η ψυχοσωματική πάθηση δεν είναι μόνο υποκειμενική συναισθηματική διαταραχή. Συγχρόνως είναι αντικειμενική σωματική διαταραχή .

 

Ποιά όμως είναι η διαφορά της από την υστερία;

Η Υστερία (Διαταραχή μετατροπής )  Είναι συναισθηματική διαταραχή μετατρεπόμενη (με τον αυτόματο μηχανισμό μετατροπής) σε σωματικά συμπτώματα οργάνων του σώματος που εξαρτώνται από το κεντρικό νευρικόσύστημα (π.χ. σε παράλυση άκρου). 

Κατά την αντικειμενική εξέταση:  

-ΔΕΝ βρίσκονται λειτουργικές διαταραχές ή οργανικές βλάβες των πασχόντων οργάνων.      

-Κατ' ουσίαν, η πάθηση παραμένει πάντοτε υποκειμενική συναισθηματική διαταραχή .

Ποια είναι τα συνήθη συμπτώματα της ινομυαλγίας;

 •  Διάχυτος μυοσκελετικός πόνος που αφορά και τα τέσσερα τεταρτημόρια του σώματος και τη σπονδυλική στήλη (ράχη), διαρκεί για 3 τουλάχιστον μήνες και έχει ποικίλους χαρακτήρες (καυσώδης, νυγμώδης, κ.α.). Είναι έντονα βασανιστικός για τον ασθενή, οδηγεί σε σημαντική ελάττωση της λειτουργικής ικανότητας και πιθανόν συνοδεύεται από ήπιες αρθραλγίες ή αιμωδίες των άκρων χειρών καθώς και θωρακικό πόνο που μπορεί να δημιουργήσει σοβαρό διαφοροδιαγνωστικό πρόβλημα (στηθάγχη, κ.α.). 

•  Κόπωση που δεν δικαιολογείται από την προηγηθείσα δραστηριότητα. Διαρκεί σημαντικά και είναι έντονη μετά από το πρωινό ξύπνημα. 

•  Διαταραχές ύπνου με την μορφή των συχνών αφυπνίσεων και της δυσκολίας του ασθενούς να κοιμηθεί. Ο ύπνος δεν ανανεώνει, δεν ξεκουράζει. 

•  Αίσθημα οιδήματος (χωρίς διόγκωση αρθρώσεων) με παραισθησίες  που μπορεί να παρουσιαστούν στα άκρα αλλά και σε κάθε περιοχή του σώματος  . Να σημειωθεί ότι δεν σχετίζονται με την ψυχολογική κατάσταση των ασθενών •  Μυϊκή αδυναμία και ζάλη, συγκοπτικά επεισόδια κατά την ορθοστασία ή αγγειοκινητικές διαταραχές με αλλαγή του χρώματος των άκρων. 

•  Συχνή είναι επίσης η συνύπαρξη ινομυαλγίας και συνδρόμου χρόνιας κόπωσης , χαμηλού πυρετού (51%), υποτροπιάζουσας λεμφαδε-νοπάθειας (33%) και φαρυγγαλγίας (54%).

•  Διαταραχές των γνωσιακών λειτουργιών (μνήμη, λόγος, διανοητική διαύγεια) και ψυχιατρικές καταστάσεις (κατάθλιψη, άγχος κ.α).