Ποια λάθη κάνουμε στην επιλογή συντρόφου, με αποτέλεσμα να καταλήγουμε εγκλωβισμένοι σε μια σχέση

-Αν  στηριζόμαστε αποκλειστικά στην σεξουαλική έλξη αυτό δεν αρκεί ώστε να θεμελιώσει από μόνη της γερές βάσεις γιατί συνήθως έχει φθίνουσα πορεία.

-Η σύγχυση μεταξύ πάθους (κεραναυνοβόλου έρωτα) και αγάπης δημιουργεί ψευδαισθήσεις και οδηγεί σε λανθασμένες προσδοκίες. Θα πρέπει να μάθουμε να αναγνωρίζουμε τα συναισθήματά μας.

-Η εξιδανίκευση του/της συντρόφου μας, μας οδηγεί συχνά στο να αγνοούμε τα πραγματικά χαρακτηριστικά του ανθρώπου που έχουμε δίπλα μας.

-Η   αναπαραγωγή οικογενειακών στερεοτύπων. Η αναζήτηση μητρικού ή πατρικού προτύπου, η ταύτιση με άτομα της οικογένειας δημιουργούν σύγχυση ρόλων.

-Η  πλήρης απόρριψη των οικογενειακών καταβολών. Η μετεξέλιξη μιας σχέσης σε οτιδήποτε δεν θυμίζει την οικογένειά μας, δημιουργεί προστριβές και αποφυγές για τις πραγματικές αιτίες αυτής της επιλογής.

-Τα   αισθήματα απελπισίας. Η αγωνία της αποκατάστασης όταν όλοι γύρω μας ΄΄τακτοποιούνται΄’ είναι ο χειρότερος σύμβουλος.

-Η   επιλογή ανθρώπων με γνώμονα την κάλυψη των δικών μας κενών και ανασφαλειών, χωρίς αντικειμενική κρίση ή συναισθηματικό φίλτρο.

-Η   έλλειψη αυτοεκτίμησης. Η συνεχής ανάγκη της επιβεβαίωσης μπορεί να οδηγήσει σε λανθασμένες επιλογές.

-Ο φόβος του μέλλοντος. Η αναζήτηση σιγουριάς και σταθερότητας οδηγεί σε αγχώδεις και βεβιασμένες επιλογές.

-Η χρησιμοποίηση μιας σχέσης ή ενός συντρόφου ως ΄΄γιατρικό΄΄ για τις δυσκολίες της ζωής μας.

Σχιζοφρένεια και IQ

Οι άνθρωποι με υψηλή νοημοσύνη ενδεχομένως έχουν λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν σχιζοφρένεια, ιδίως εκείνοι που έχουν γενετική προδιάθεση για εκδήλωση της νόσου, ανακάλυψαν Αμερικανοί επιστήμονες.

Η νέα έρευνα που δημοσιεύεται στην αμερικανική Επιθεώρηση Ψυχιατρικής έρχεται σε ευθεία αντίθεση με παλαιότερες μελέτες που υποστήριζαν ότι οι νοήμονες άνθρωποι κινδυνεύουν περισσότερο να εκδηλώσουν διανοητικές διαταραχές. «Αν είσαι πραγματικά έξυπνος, τότε τα γονίδια της σχιζοφρένειας δεν έχουν πολλές πιθανότητες να δράσουν» δηλώνει χαρακτηριστικά ο επικεφαλής της ομάδας του Virginia Commonwealth University που πραγματοποίησε την σχετική έρευνα, Δρ. Κένεθ Κέντλερ.

Τα ακριβή αίτια της σχιζοφρένειας δεν είναι σαφή αλλά οι επιστήμονες έχουν αποδείξει ότι η διαταραχή είναι οικογενής: στο 1% του γενικού πληθυσμού που έχει διαγνωσθεί με την νόσο, περίπου το 10% έχει κάποιο συγγενή πρώτου βαθμού (γονέα, αδελφό, αδελφή) πάσχοντα. Αξιολογώντας τον δείκτη νοημοσύνης 1.204.983 ατόμων για να διαπιστώσει κατά πόσο το IQ επηρεάζει τον κίνδυνο εμφάνισης σχιζοφρένειας στον γενικό πληθυσμό και δη μεταξύ εξαδέλφων, ετεροθαλών και αμφιθαλών ατόμων εκ των οποίων ορισμένοι είχαν συγγενή με την συγκεκριμένη διαταραχή, η ερευνητική ομάδα βρήκε ότι άτομα με χαμηλό δείκτη νοημοσύνης ήταν πιθανότερο να εκδηλώσουν την νόσο από εκείνα με υψηλό IQ.
 Ακόμη μεγαλύτερες πιθανότητες εμφάνισαν άτομα με οικογενειακό ιστορικό σχιζοφρένειας. Ως πρόγνωση του κινδύνου για ενδεχόμενη σχιζοφρένεια λαμβάνεται η απόκλιση του δείκτη νοημοσύνης μας από το προβλεπόμενο IQ που παίρνουμε από τους συγγενείς μας, εξηγεί ο καθηγητής Κέντλερ. «Εάν είναι λίγο χαμηλότερος, αυτό ενέχει υψηλό κίνδυνο… Χαμηλότερο IQ από αυτό που θα έπρεπε βάσει της γενετικής δομής και του οικογενειακού υποβάθρου προδιαθέτει εντονότερα για σχιζοφρένεια».
 Βεβαίως, ο αυξημένος κίνδυνος σχιζοφρένειας που σχετίζεται με χαμηλό δείκτη νοημοσύνης μπορεί να επηρεάζεται και από άλλους εξωγενείς παράγοντες που μειώνουν την ευφυία, όπως παιδικά τραύματα ή η πρώιμη χρήση ναρκωτικών, προσθέτει. Ούτε είναι απόλυτο πως άνθρωποι με υψηλό IQ δεν αναπτύξουν σχιζοφρένεια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Αμερικανός μαθηματικός Τζον Νας –τον οποίο υποδύθηκε το 2001 στην ταινία «A Beautiful Mind» ο Ράσελ Κρόου– που έπασχε από σχιζοφρένεια αλλά κέρδισε το Βραβείο Νομπέλ Οικονομικών Επιστημών. 

Σύνδρομο στέρησης από βενζοδιαζεπίνες . Ποια είναι τα συμπτώματα;

Τα συμπτώματα του στερητικού συνδρόμου από βενζοδιαζεπίνες (lexotanil, tavor, xanax, stedon κ.ά.) χωρίζονται σε τέσσερις ομάδες :  

1. Γνωστικά και συναισθηματικά ελλείμματα

2. Διαταραχές του ύπνου 

3. Σωματικά συμπτώματα και σημεία (από το αυτόνομο νευρικό σύστημα) και 

4. Αντιληπτικές διαταραχές   

Η συμπτωματολογία αυτή κυμαίνεται από ήπια μέχρι έντονη και δυνητικά απειλητική για τη ζωή. Τα φάρμακα με βραχύ χρόνο ημιζωής μπορεί να προκαλέσουν στερητικό σύνδρομο ταχύτερης έναρξης και με περισσότερο σοβαρά συμπτώματα συγκριτικά με φάρμακα με μεγαλύτερο χρόνο ημιζωής.  

Οποιοσδήποτε έχει λάβει βενζοδιαζεπίνες για τουλάχιστον 2 εβδομάδες θα πρέπει να ακολουθεί πρόγραμμα σταδιακής διακοπής τους. Η μείωση της ημερήσιας δόσης δεν πρέπει να ξεπερνά το 10-20% εβδομαδιαίως και η ολοκλήρωση του προγράμματος μπορεί να διαρκέσει από ένα μήνα έως και μήνες ανάλογα με το μέγεθος της χρήσης).  

Σημεία ενδεικτικά μείζονος συμπτωματολογίας στέρησης  είναι οι σπασμοί grand mal, ψυχωτικά συμπτώματα, υπερπυρεξία και κώμα που μπορεί να καταλήξει στο θάνατο. Μπορεί να συνυπάρχουν άγχος, ανησυχία, δυσφορία, αισιοδοξία, ευερεθιστότητα, ιδεοληπτικός μηρυκασμός, παρανοειδής ιδεασμός, διαταραχές ύπνου, αϋπνία, καθώς και συμπτώματα από το αυτόνομο όπως ταχυκαρδία, αύξηση της αρτηριακής πίεσης, τρόμος, εφίδρωση, αντιληπτικές διαταραχές, αποπροσωποποίηση, αποπραγματοποίηση κλπ. 

Ποιες είναι οι παρενέργειες των αντικαταθλιπτικών

​Οι περισσότερες παρενέργειες εμφανίζονται στην αρχή και υποχωρούν στη συνέχεια. Οι σεξουαλικές διαταραχές και η αύξηση σωματικού βάρους ωστόσο, παραμένουν για όσο διαρκεί η χορήγηση και επηρεάζουν σημαντικά το βαθμό συμμόρφωσης στην φάση σταθεροποίησης.

Τρικυκλικά και άλλα 1ης γενιάς αντικαταθλιπτικά

1.Με μη εκλεκτική αναστολή επαναπρόσληψης μονοαμινών (SRI): Αμιτριτπυλίνη (Saroten), Δοξεπίνη (Sinequan), Χλωριμιπραμίνη (Anafranil)

Παρενέργειες: αντιχολινεργικές (ορθοστατική υπόταση, ξηροστομία, δυσκοιλιότητα, δυσουρία, θάμβος όρασης, ντελίριο) ορθοστατική υπόταση, επιληψία, καρδιοτοξικότητα (επιβράδυνση αγωγής ερεθισμάτων στο μυοκάρδιο, κινιδινική δράση)           διευκόλυνση απόπειρας

2. Με εκλεκτική ή κυρίαρχη αναστολή επαναπρόσληψης Νοραδρεναλίνης (NRI): Μαπροτιλίνη(Ludiomil)

3. Τραζοδόνη (Trittico)

Εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης Σεροτονίνης (SSRIs):

S-σιταλοπράμη (Cipralex,Entact), Σιταλοπράμη (Seropram), 

Παροξετίνη (Seroxat) 20-60 mg/d, Φλουοξετίνη (Ladose) 20-80 mg/d, Σερτραλίνη (Zoloft) 50-200 mg/d, Φλουβοξαμίνη (Dumyrox) 100-300mg/d

Παρενέργειες: αρχικό άγχος, γαστρική δυσφορία, κεφαλαλγία και δοσοεξαρτώμενη σεξουαλική δυσλειτουργία

Εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης Σεροτονίνης και Νοραδρεναλίνης (SSNRI)

Βενλαφαξίνη (Efexor, Melocin, Velept)

παρενέργειες: υπνηλία, καταστολή (ειδικά τις πρώτες ημέρες), υπέρταση (σε ημερήσιες δόσεις μεγαλύτερες των 300mg)

Ντουλοξετίνη (Cymbalta

παρενέργειες: αϋπνία ή υπνηλία, καταστολή, αρτηριακή υπέρταση(χωρίς σημαντική υπερτασιογόνο δράση), ναυτία, διάρροια, κεφαλαλγία, ξηροστομία

Εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης Νοραδρεναλίνης και Ντοπαμίνης (NDRI)

Βουπροπιόνη (Zyban)

Παρενέργειες: σπάνια επιληπτικές κρίσεις (δοσοεξαρτώμενες)

Εκλεκτικό στη Νοραδρεναλίνη σεροτονεργικό αντικαταθλιπτικό, με ανταγωνισμό α2 (NaSSA)

Μιρταζαπίνη (Remeron)

Παρενέργειες: αύξηση της όρεξης και του βάρους,  υπνηλία(κυρίως σε χαμηλές δόσεις / υποχωρεί μετά τις πρώτες ημέρες, ξηροστομία

Αναστολείς Μοναμινοοξειδάσης (MAO-Ι)

Μοκλοβεμίδη (Aurorix) υπογλυκαιμικά επεισόδια κ.α.

Λοιποί μηχανισμοί δράσης:

Αγομελαντίνη (Valdoxan)

Μύθος:«Αυτός πέθανε επειδή του γύρισε η γλώσσα»

Μύθος: 

«Αυτός πέθανε επειδή του γύρισε η γλώσσα» ή «Αν λιποθυμήσει κάποιος άνοιξε το στόμα του και κράτησε τη γλώσσα του για να μη γυρίσει και τον πνίξει».

Είναι φυσικώς αδύνατον να καταπιεί κάποιος τη γλώσσα του. 

Οι οργανώσεις που ασχολούνται με την επιληψία καταπολεμούν αυτή την ψευδή αντίληψη γιατί μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά λάθη. Η προσπάθεια να ανοίξουμε το στόμα του επιληπτικού πιστεύοντας ότι μπορεί να καταπιεί τη γλώσσα του δεν τον σώζει από πνιγμό αντίθετα κινδυνεύει να σπάσουν τα δόντια του από τη δύναμη με την οποία είναι σφιγμένα από τους μύες των άνω και κάτω γνάθων ή να χάσουμε εμείς τα δάχτυλά μας.

Αυτό που μπορεί ίσως να συμβεί είναι όταν ο επιληπτικός ή ο απλά λιπόθυμος βρίσκεται σε ύπτια θέση και οι μύες είναι χαλαροί, η δύναμη της βαρύτητας μπορεί να ωθήσει τη βάση της γλώσσας προς τα πίσω κι αυτή με τον όγκο της να φράξει το άνοιγμα του φάρυγγα εμποδίζοντας τη διέλευση του αέρα. Για το λόγο αυτό πρέπει να ξαπλώσουμε το άτομο στη recovery position για να μετατοπιστεί η γλώσσα στη μια πλευρά και να παραμείνει ελεύθερος ο φάρυγγας αλλά και για να αποφύγει περίπτωση αναρρόφησης αν τυχόν το άτομο κάνει εμετό.