Τί είναι η αποσυνδετική διαταραχή;

Αποσυνδετική διαταραχή είναι η μεταβολή στην αντίληψη του εαυτού του χάνεται δηλαδή προσωρινά η αίσθηση της πραγματικότητας του ατόμου.  Συνδέεται με αποπραγματοποίηση δηλαδή μεταβολή στην αντίληψη του περιβάλλοντος (αίσθηση μη πραγματικότητας περιβάλλοντος) και με Deja vu  δηλαδή αίσθηση ότι έχει βιώσει στο παρελθόν το γεγονός.  Συμβαίνει συνήθως σε άτομα μικρότερα των 40 ετών και κυρίως γυναίκες (2:1).                                                                                                                                                            Η Βιολογική προσέγγιση προσπαθεί να τις συνδέσει με ενδοκρινολογικές και νευρολογικές παθήσεις. Σημαντικό στο ιστορικό παίζει η κατάχρηση ουσιών (αλκοόλ, Βενζοδιαζεπινών, χασίς).                                                                                                                                                             

Σύνδρομο στέρησης από βενζοδιαζεπίνες (Lexotanil, Stedon, Xanax, Tavor)

Τα συμπτώματα του στερητικού συνδρόμου από βενζοδιαζεπίνες περιλαμβάνουν γνωσιακά και συναισθηματικά ,διαταραχές στον ύπνο, στερητικά σωματικά συμπτωματά από το αυτόνομο νευρικό σύστημα όπως και αντιληπτικές διαταραχές.  

Η συμπτωματολογία αυτή κυμαίνεται από ήπια μέχρι και απειλητική για τη ζωή. 

Όποιος έχει λάβει βενζοδιαζεπίνες για τουλάχιστον 2 εβδομάδες θα πρέπει να ακολουθεί πρόγραμμα σταδιακής διακοπής τους. Η μείωση της ημερήσιας δόσης δεν πρέπει να ξεπερνά το 20% εβδομαδιαίως.  

Σημεία ενδεικτικά στέρησης  είναι οι σπασμοί grand mal, ψυχωτικά συμπτώματα, πυρετός και κώμα που μπορεί να καταλήξει στο θάνατο. Συνυπάρχουν άγχος, ανησυχία, δυσφορία, τρόμος ευερεθιστότητα, ιδεοληπτικός μηρυκασμός, παρανοειδής ιδεασμός, αϋπνία, ταχυκαρδία, αύξηση της αρτηριακής πίεσης , εφίδρωση, αντιληπτικές διαταραχές, αποπροσωποποίηση και αποπραγματοποίηση .

Αγχώδεις διαταραχές ηλικιωμένων

Αγχώδεις διαταραχές ηλικιωμένων

 O επιπολασμός των αγχωδών διαταραχών σε ηλικιωμένους είναι μικρότερος συγκριτικά με τους νέους. Οι ηλικιωμένοι εμφανίζουν συχνότερα φοβίες. Ο φόβος εξόδου από το σπίτι λόγω αναπηρίας και συνεπακόλουθων κινδύνων συχνά διαγιγνώσκεται λανθασμένα ως αγοραφοβία. Σπανιότερα συναντάμε στους ηλικιωμένους την διαταραχή πανικού ενώ  συχνότερες συναντάμε τιςφοβίες. Επεισόδια πανικού μπορούν ωστόσο να συνοδεύουν καρδιολογικές παθήσεις και αναπνευστικά προβλήματα.

Τα συχνότερα αίτια άγχους στους ηλικιωμένους είναι :

1. κατάθλιψη

2. οργανικά αίτια

3. αγχώδεις διαταραχές

Τι δεν λέμε ποτέ σε ένα άτομο με κατάθλιψη

Μερικοί άνθρωποι αδυνατούν να κατανοήσουν πόσο σύνθετη είναι αυτή η ασθένεια κι έτσι μπορεί άθελά τους να πουν κάτι που δεν πρέπει.

Πρέπει να αποφύγουμε να πούμε κάτι που θα κάνει τον άλλο να πιστέψει ότι η κατάθλιψη οφείλεται σε ανικανότητα, σε προσωπική αδυναμία ή σε ατέλειες του χαρακτήρα.

Το χειρότερο κομμάτι της κατάθλιψης είναι ότι περιορίζει το νοητό δυναμικό του ατόμου, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να δει τις επιλογές που έχει. Ο στόχος της υποστήριξης είναι να πιστέψει το άτομο ότι υπάρχει ελπίδα. Κάθε ασθενής είναι διαφορετικός, όμως υπάρχουν ορισμένες γενικές αρχές στη διαχείριση ενός ατόμου με κατάθλιψη. Δείτε ποιες είναι οι έξι φράσεις που δεν πρέπει να ακούσει ποτέ ένα άτομο με κατάθλιψη.

1. «Ξέρω πώς νιώθεις»

Η συμπόνια είναι μια εξαιρετική αρετή, όμως σε μερικές περιπτώσεις δεν πρέπει να κάνουμε συγκρίσεις εάν δε γνωρίζουμε τι βιώνει το άτομο που έχουμε απέναντί μας. Αν υπάρχει παλαιότερη εμπειρία κατάθλιψης, είναι καλό να πούμε «Δεν είσαι μόνος» αρκεί η συζήτηση να μην έχει εγωκεντρικό χαρακτήρα. Κάθε άτομο αντιμετωπίζει διαφορετικά την κατάθλιψη και η φράση «Ξέρω πώς νιώθεις» ακυρώνει την δύσκολη εμπειρία του ατόμου.

2. «Αποδέξου το»

Αυτό που δε συνειδητοποιούν αρκετοί άνθρωποι είναι ότι η κατάθλιψη αποδυναμώνει την ικανότητα συγκέντρωσης και απορυθμίζει τον ύπνο. Αλλάζει τη ζωή του ατόμου και αποσυντονίζει κάθε προσπάθεια επίτευξης ενός στόχου. Η προσπάθεια εκλογίκευσης ή απλούστευσης της κατάστασης δεν μπορεί να ωφελήσει ένα άτομο με κατάθλιψη.

3. «Χαμογέλα»

Μόνο χειρότερα μπορεί να αισθανθεί ένα άτομο με κατάθλιψη όταν ακούει αυτή τη φράση. Αυτό που χρειάζεται είναι να έχουμε τα αυτιά μας ανοιχτά για να ακούσουμε ό,τι έχει να μας πει το άτομο που βρίσκεται απέναντί μας.

4. «Όλα είναι στο μυαλό σου»

Είναι αδύνατο να ξεπεραστεί η κατάθλιψη μόνο με τη σκέψη. Οι πράξεις και όχι μόνο οι σκέψεις είναι απαραίτητες για την αντιμετώπιση της ψυχικής νόσου. Για παράδειγμα, η Γνωστική Συμπεριφορική Θεραπεία, η οποία στοχεύει στη μεταβολή της οπτικής γωνίας του ατόμου ώστε να υιοθετήσει ένα πιο θετικό τρόπο σκέψης, σπανίως αποδεικνύεται αποτελεσματική ως μοναδική θεραπεία της κατάθλιψης. Οι αλλαγές στη συμπεριφορά είναι απαραίτητες προς αυτήν την κατεύθυνση.

5. «Υπάρχουν και χειρότερα»

Αντί να προσπαθούμε να δώσουμε προοπτική, είναι καλύτερο να υποστηρίζουμε και να ακούμε. Το υγιές υποστηρικτικό πλαίσιο είναι ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες τόσο στην πρόληψη όσο και στην αντιμετώπιση της κατάθλιψης.

Ένα «Σ’αγαπώ» ή «Είμαι εδώ για σένα» είναι αρκετό όταν δεν ξέρουμε τι να πούμε σε ένα αγαπημένο πρόσωπο που παλεύει με την κατάθλιψη.

Πως οι καταστάσεις που προκαλούν stress συμβάλλουν στην ανάπτυξη της ψυχοσωματικής πάθησης;

• Οι καταστάσεις που προκαλούν  stress συμβάλλουν στην ανάπτυξη της ψυχοσωματικής πάθησης 

– Δυσάρεστες (απώλεια αγαπημένου προσώπου, μεγάλη προσωπική βλάβη ή ασθένεια …) 

– Ευχάριστες (γάμος, απόκτηση παιδιού, προαγωγή, λαχείο…)

Ποιος είναι όμως ο παθοφυσιολογικός μηχανισμός; 

Σύμφωνα με την θεωρία του Selye, οποιοδήποτε stress εκλύει ένα στερεότυπο Γενικό Σύνδρομο Προσαρμογής μέσω ειδικών νευροενδοκρινικών μηχανισμών αμύνης, τους οποίους ονόμασε «ορμονική και κυτταροχημική εξάρτηση»  

• Εάν οι μηχανισμοί άμυνας αποτύχουν να αποκαταστήσουν την ομοιόσταση, το stress είναι δυνατόν, σε προδιατεθειμένα άτομα, να οδηγήσει στην ανάπτυξη ψυχοσωματικής πάθησης   

Υπάρχει και η Ψυχοδυναμική άποψη: 

"Oι ψυχικές πιέσεις επιδεινώνουν τις προϋπάρχουσες ψυχικές συγκρούσεις οδηγώντας σε μυϊκή σύσπαση, φλεγμονή κλπ"