Τί είναι το PCP (Φαινσυκλιδίνη);

Είναι γνωστή και ως η σκόνη των αγγέλων, ένα αποσυνδετικό αναισθητικό με ψευδαισθησιογόνο δράση. Η PCP συνήθως προκαλεί παράνοια και επεισόδια απρόβλεπτης βίας, που συχνά προκαλεί την επικέντρωση του ιατρικού ενδιαφέροντος στους χρήστες (επιθετικότητα, βιαιότητα, διέγρση, παραορμητικότητα, απρόβλεπτη συμπεριφορά, αύξηση αρτηριακής πίεσης, νυσταγμός, ταχυκαρδία, αταξία, δυσαρθρία, σπασμοί, μυϊκή ακαμψία). Λήψη PCP θα πρέπει να υποπτευόμαστε σε ασθενείς που περιγράφουν ασυνήθιστες εμεπιρίες σε λήψη μαριχουάνας ή LSD, αφού συχνά καπνίζονται μαζί. Τα αποτελέσματα της χρήσης είναι δοσοεξαρτώμενη. Σε χαμηλές δόσεις δρα ως κατασταλτικό του ΚΝΣ, σε μέτριες και μεγάλες δόσεις προκαλεί πυρετό, διέγερση, ραβδομυόλυση, μυοσφαιρινουρία και νεφρική ανεπάρκεια. Η υπερδοσολογία μπορεί να προκαλέσει επιληπτικές κρίσεις και καταστολή της αναπνοής, καταπληξία με τα μάτια ανοικτά, κώμα και θάνατο. Οι βίαιες πράξεις είναι συνηθισμένες στην τοξίκωση, οι έντονες αναλγητικές δράσεις μπορεί να οδηγήσουν σε τραυματισμό τον ασθενή. Μπορεί να εκδηλωθεί ψύχωση, παρόμοια με σχιζοφρενικής διαταραχής, ντελίριο, διαταραχή διάθεσης, παραληρητική διαταραχή. Στη θεραπεία: τα λόγια δεν πιάνουν, χρειάζεται άμεση αντιμετώπιση με βενζοδιαζεπίνες και αποφυγή αντιψυχωτικών φαρμάκων με αντιχολινεργικές ιδιότητες, γιατί το PCP έχει αντιχολινεργική δράση.

Άγχος και Πονοκέφαλος. Πότε συσχετίζονται;

Η κεφαλαλγία οποιουδήποτε τύπου αποτελεί πάθηση με πολύ μεγάλη εξάπλωση στο γενικό πληθυσμό και μάλιστα η ημικρανία αποτελεί σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας τη 19η αιτία ανικανότητας (εννοεί μείωσης της λειτουργικότητας) μεταξύ όλων των ασθενειών. Το στρες είναι παράγων πυροδότησης μιας κεφαλαλγίας και επιταχύνει την εξέλιξή της σε χρόνιο πρόβλημα, ενώ ιδιαίτερα σημαντική είναι και η αντίστροφη κατάσταση : η κεφαλαλγία προκαλεί στρες ή περισσότερο στρες από το προυπάρχον,δημιουργώντας ένα φαύλο κύκλο.

 Οι ψυχικές διαταραχές στις οποίες η κεφαλαλγία έχει αυξημένο ποσοστό εμφάνισης προκαλώντας συννοσηρότητα. Αυτές είναι η Γενικευμένη Αγχώδης Διαταραχή, η Διαταραχή Πανικού, η Μείζων Κατάθλιψη , η Διπολικη Διαταραχή καθώς και κάποιες σωματόμορφες διαταραχές όπως η Σωματοποιητική Διαταραχή, η Διαταραχή Πόνου και η Αδιαφοροποίητη Σωματόμορφη Διαταραχή.

Βουσπιρόνη (Bespar). Πόσο αποτελεσματική είναι στην αγχόλυση;

Η βουσπιρόνη (Bespar) δρα  θεωρητικά στο σεροτονεργικό σύστημα σαν σεροτονεργικός αγωνιστής, μειώνοντας το σεροτονικό turnover. Η δράση της δε διασταυρώνεται με τις βενζοδιαζεπίνες. Η βουσπιρόνη έχει προσπαθήσει να γίνει αποδεκτή για την αντιμετώπιση της γενικευμένης αγχώδους διαταραχής, αλλά χρησιμοποιείται επίσης συχνά σαν ενισχυτικός παράγοντας άλλων αγωγών, όπως των SSRIs ( με αμφίβολα συνήθως αποτελέσματα). Η βουσπιρόνη είναι διαθέσιμη σε tabl 5,10, 15, 30 mg. Το κυριότερο μειονέκτημά της είναι η αργή έναρξη της αγχολυτικής δράσης, συνήθως 1 έως 2 εβδομάδες και η περιορισμένη δραστικότητα της. Το μέγιστο αποτέλεσμα συντελείται σε 4 έως 6 εβδομάδες. Μεταβολίζεται ηπατικά, και ο χρόνος ημιζωής είναι 2 έως 12 ώρες. Η αρχική δόση είναι 5 mg τρεις φορές την ημέρα. Στην πορεία λαμβάνεται σε δόσεις 10 mg τρεις φορές την ημέρα  οι οποίες θα μπορούσαν να αυξηθούν μέχρι 20 mg τρεις φορές την ημέρα. Παρενέργειες περιλαμβάνουν ανησυχία , κεφαλαλγία, γαστρεντερική δυσφορία, και ζάλη. Τα πλεονεκτήματά της  είναι η έλλειψη καταστολής και η μικρή πιθανότητα για κατάχρηση ή συμπτώματα απόσυρσης, σε σχέση με τις βενζοδιαζεπίνες. Η βουσπιρόνη θα μπορούσε επίσης να χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση της σεξουαλικής δυσλειτουργίας και του τριγμού των δοντιών κατά τη νύχτα (βρουξισμός), που προέρχονται από λήψη SSRIs.

Η χρήση της σήμερα από ψυχιάτρους είναι περιορισμένη εξαιτίας της αναποτελεσματικής της δράσης.

Σχιζοφρένεια

https://www.youtube.com/watch?v=nwvH2ZQTpqQ

Μπορεί κάποιος να έχει οπτικές ψευδαισθήσεις χωρίς συνοδό ψυχοπαθολογία;

 Πρόκειται για το σύνδρομο Charles Bonnet. Η συμπτωματολογία του περιλαμβάνει ζωντανές σύνθετες οπτικές ψευδαισθήσεις (πιο συχνά σε μορφή πολύχρωμων καρτούν) χωρίς συνοδό ψυχοπαθολογία, συνήθως σε άτομα με αισθητηριακά ελλείμματα. Συχνότερα, όμως, παρατηρούνται σε ηλικιωμένους με προβλήματα όρασης (λόγω καταρράκτη πιο συχνά), στους οποίους υπάρχουν σε αρκετά μεγάλο ποσοστό.  Η επεξήγηση στους ασθενείς πως δεν πάσχουν από κάποιο πρόβλημα ψυχιατρικό αποτελεί την καλύτερη θεραπεία, αν και η διάρκεια του συνδρόμου διαφέρει από άτομο σε άτομο, τόσο ως προς την ημερήσια παρουσία των ψευδαισθήσεων, όσο και την διάρκειά τους στον χρόνο.